U Danskoj je 1898. godine učitelj Holger Nilsen (Holger Nielsen) u Oldrupu uveo u školski program igru sličnu današnjem rukometu, u dvorani sa 7 igrača. Iz danske se igra proširila 1912.u Švedsku i Nemačku. U Čehoslovačkoj se početkom XX. veka igrala hazena, koja je veoma slična rukometu, a Irskoj, Severnoj Americi i Ukrajini igrale su se igre slične malom rukometu.

Godine 1919 uveo je Karl Šelenc (Karl Shelenz), profesor Više škole za fizičko vaspitanje u Berlinu, rukomet na velikom igralištu , a u Švedskoj se razvijao, zbog klimatskih uslova, mali rukomet u dvorani. Veliki se obično igrao na fudbalskom terenu sa 11 igrača i sa 2 rezerve, a mali u dvoranama ili na otvorenim terenima dimenzija (15-25 h 30-50 m) sa 7 igrača, a najmanje sa 4 igrača u malim dvoranama.

U Amsterdamu je 1928 osnovana Međunarodna amaterska rukometna federacija - IAHF (nem. Internationale Amateur Handball Federation), a 1936. veliki je rukomet prvi i jedini put uvršten u program Olimpijskih igara.

Godine 1938. održana su u Nemačkoj svetska prvenstva u velikom i malom rukometu. Umesto IAHF (koji je prestao sa radom 1939) u Kopenhagenu je 1946 osnovana Međunarodna rukometna federacija IHF (nem. Internationale Handball Federation).

Na prostorima bivše Jugoslavije rukomet se pojavio najpre u Varaždinu i Zagrebu 1933. Prvo rukometno igralište napravljeno je u Zagrebu gde se odigrala i prva utakmica srednjoškolaca Ljubljane i Zagreba (5:8). Posle Drugog svetskog rata poraslo je interesovanje za rukomet pa se u Beogradu 1949 osniva Rukometni savez Jugoslavije, koji postaje član IHF-a 1950. Od 1953. igraju se prvenstva Jugoslavije u mušokoj i ženskoj konkurenciji, a Kup takmičenja od 1955. Veliki rukomet je na ovim prostorima prestao da se igra 1958.